Desenvolver
actividades na natureza dun xeito san, responsable e coa mínima pegada no medio
natural resulta non só posible, senón recomendable neste momento.
Retomar as actividades en contacto coa natureza resulta
axeitado e mesmo recomendable tras o necesario parón que a sociedade galega ven
de asumir responsablemente co fin de evitar maiores efectos na expansión da
COVID19 e iniciada a fase de progresiva recuperación de aquelas actividades que
non supoñan un grave risco de retroceso no control da pandemia.
Son moitas as persoas que dun xeito respectuoso realizan
actividades de observación da natureza ou colaboran dun xeito organizado en
campañas de estudo e conservación do medio natural. Estas actividades aportan
información fundamental para o coñecemento e a conservación da Biodiversidade
sendo desenvolvidas de xeito particular, voluntario e mesmo organizado por
distintas ONG e veñen en moitos casos a suplir o desinterese da Dirección Xeral
de Patrimonio Natural polo coñecemento e conservación da natureza.
 |
| Foto SGO |
O desleixo da Xunta de Galicia pola
conservación do patrimonio natural contrasta coa paternalista actitude no
referido á caza e a pesca.
A Xunta de Galicia na súa peculiar interpretación das
medidas de reactivación da actividade social na FASE 1 ven de solicitar
insistentemente á Autoridade Sanitaria o recoñecemento específico da caza e
a pesca, esquecendo parte das actividades que se desenvolven no medio natural, malia
as peticións expresas feitas por algunhas organizacións ambientalistas para que
se autorizasen tanto as actividades de ciencia cidadá, como as de observación e conservación da natureza.
Sorprendentemente a Orde SND/414/2020, de 16 de maio do Ministerio
de Sanidade fai mención específica no capítulo XV das Condicións para o
desenvolvemento da actividade cinexética e a pesca deportiva e recreativa nomeadamente
entre as actividades permitidas na FASE 1, cedendo así ás presións que pedían
este trato diferencial.
O tratamento de xeito diferenciado e preferente destas
dúas actividades ao longo das distintas fases da “desescalada”, así como o intento
da súa consideración como actividade esencial, levaron anteriormente á
Xunta de Galicia ao esperpento e mesmo a posible ilegalidade, permitíndoas
temporalmente antes de entrar en vigor a súa aprobación. Unha situación que foi
agravada pola instrución da Dirección Xeral de Patrimonio Natural que retira as
facultades sancionadoras aos aproximadamente 100 vixiantes de recursos naturais
que fan labores de control da pesca e dos espazos naturais. Esta irresponsabilidade
non só puxo en perigo as persoas que practicaban a pesca, senón a saúde do
conxunto da sociedade e á conservación da biodiversidade.
En tanto a Xunta de Galicia e o Ministerio de Sanidade amosan
unha consideración diferencial coa caza e a pesca, outras actividades que se
desenvolven na natureza quedan no limbo da interpretación, ao criterio dun
axente da autoridade e a súa consideración como deporte ou paseo a observación
da natureza ou estudo da biodiversidade, dificultando tanto o necesario labor
de control da mobilidade como o desenvolvemento destas actividades con
garantías por parte dos cidadáns. As organizacións asinantes consideramos
que accións como a observación de aves non deberían ter que ser consideradas
deporte para poder achegarse e gozar da natureza, do mesmo xeito que non o
é parte da actividade cinexética e da pesca recreativa que se pretende
autorizar e en todo caso deberían desenvolverse nas mesmas condicións de
mobilidade territorial e horaria.
Resulta obvio que observar a natureza a través dun
telescopio non supón un maior perigo sanitario que facelo a través da mira
telescópica dun rifle e que encher unha cesta de peixes non supón menos perigo
que encher de datos un caderno de campo. É momento de reflexionar e considerar que
o criterio para a paulatina recuperación da actividade no medio natural non
debe ter un horizonte electoral senón sanitario, social e de respecto a biodiversidade.
Dende a Sociedade Galega de Ornitoloxía, SGO, ADEGA, SGHN, GEAS, GREFA e SEO Pontevedra agardamos que á hora de tomar decisións o
peso da pluma poda ser igual que o do chumbo.
